ပန်းဒူးဆရာတော်နှင့် သာသနာပိုင်ဆရာတော်

ဘဒ္ဒန္တဝိသုဒ္ဓ, စံကျောင်းဒုတိယဆရာတော် ဘဒ္ဒန္တသုဒဿနအစ သီလရှင်မယ်နတ်ပေး, မင်းတုန်းမင်းသားလေးအလယ် ထိုခေတ်မှာ နာမည်ကြီးလာမယ့်သူများရဲ့ ဆရာကား ပန်းဒူးဆရာတော် ဖြစ်ပါတယ်။ ထိုခေတ်ထဲမှာ ထင်ရှားတဲ့ ဆရာတော်များဖြစ်ကြတဲ့ တိုက်တော်ဆရာတော်ဦးလက္ခဏ, မကုဋာရာမဆရာတော်ဦးခေမိန္ဒ, စလင်းဦးပဏ္ဍိစ္စ, မိုင်းခိုင်းဦးပဏ္ဍိတ, တောင်ခွင်သာသနာပိုင်ဦးဝိသုဒ္ဓါစာရ, လယ်တီဆရာတော်ဦးဉာဏဓဇတို့ဆိုတာ ပန်းဒူးဆရာတော်၏တပည့်ဖြစ်တဲ့ စံကျောင်းဒုတိယဆရာတော်ရဲ့ ထင်ရှားတဲ့တပည့်တွေပဲ ဖြစ်လို့ ပန်းဒူးဆရာတော်ကြီးရဲ့ သိဿာနုသိဿလို့ ဆိုရပါမယ်။

ဒီမှာ အဓိကဆိုချင်တာက ...ပန်းဒူးဆရာတော်ကြီးရဲ့ တပည့်ရင်းဖြစ်တဲ့, မင်းတုန်းမင်းသားရဲ့ ဆရာဖြစ်တဲ့ ဝိနည်းငါးကျမ်းဆောင် ဦးသာရဒဿီဆရာတော်ဟာ ပန်းဒူးဆရာတော်ကြီးဆီလာခိုက် သာသနာပိုင်ဆရာတော် ထုတ်ဆင့်တဲ့ အမိန့်စာချွန်လွှာကို ယူဆောင်လာတဲ့ မဟာဒါဝန်နဲ့ ဆုံတွေ့ပါသတဲ့။ ဒီတော့ ပန်းဒူးဆရာတော်ကြီးက ဦးသာရဒဿီကို “ ဟဲ့... ငါးကျမ်း.. ဒီ စာချွန်လွှာကို ယူဖတ်စမ်း” လို့ အမိန့်ရှိလို့ ဦးသာရဒဿီက ပန်းဒူးဆရာတော်ကြီးကို ဖတ်ပြရပါတယ်။

သာသနာပိုင်ဆရာတော်ကြီးရဲ့ စာချွန်လွှာအမိန့်ထဲမှာ “ သာမဏေပြုလျှင် လိင် ဒဏ် သေခိယ ခန္ဓကဝတ် ပါဠိနှင့်အနက်၊ ရဟန်းဖြစ်လျှင် ဥဘတောဝိဘင်းပါဠိနှင့်အနက် နှုတ်တက်အာဂုံ ရစေရန်” ဆိုတဲ့ အမိန့်စာလည်း ပါလာပါတယ်။

သာသနာပိုင်ဆရာတော်ရဲ့ ဒီအမိန့်စာနဲ့ပတ်သက်လို့ ပန်းဒူးဆရာတော်ကြီးက မဟာဒါဝန်ကို “ဟေ့.. မဟာဒါန်... `သာသနာပိုင်ဟာ ဆီမီးခွက်ထက် မိုက်နေတယ်´လို့ မင်းတို့ သာသနာပိုင်ကို ပြန်လျှောက်လိုက်”လို့ အမိန့်ရှိတဲ့အခါ မဟာဒါန်က အဓိပ္ပာယ်ရှင်းလင်းအောင် မိန့်ပါလို့ လျှောက်တင်တော့ ပန်းဒူးဆရာတော်ကြီးက “ အိမ်း... ဆီမီးခွက်ဆိုတာ ဘေးမှာပဲ လင်းနေတယ်၊ အောက်မှာတော့ မဲလို့။ မင်းတို့ သာသနာပိုင် သင်္ကန်း စဝတ်တုန်းက ဒီလိုပဲလားဟဲ့။ အေး... သာသနာပိုင်က တရားထက် သာလွန်နေတယ်။ ဘုရား မပညတ်ခဲ့တာကို လုပ်ရဲနေသကိုးကွဲ့” လို့ အမိန့်ရှိလိုက်ပါသတဲ့။ ဒီတော့ မဟာဒါန်က ဘာမှ ဆက်မလျှောက်ဝံ့တောဘဲ နေပြည်တော်ဆီ ပြန်သွားပါတယ်။ မကြာမီ သာသနာပိုင်ဆရာတော်ရဲ့ အမိန့် ရုတ်လိုက်ရပါသတဲ့။ 

 အရှင်ခေမိန္ဒ