မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏ ထူးဆန်းသောအိပ်မက်များနှင့် အိပ်မက်အကောက်အယူများ(၂)

 

မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏
ထူးဆန်းသောအိပ်မက်များနှင့် အိပ်မက်အကောက်အယူများ(၂)

    ကျေးဇူးတော်ရှင် မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးဟာ အိပ်မက်အကြောင်းအရာများကို ဖွင့်ဆိုရှင်းပြခဲ့စဉ်မှာ အိပ်မက်ကို ဆက်စပ် ကြည့်တတ်ဖို့၊ တွေးခေါ် မျှော်မြင်ထားတတ်ဖို့လိုကြောင်း မိန့်မှာခဲ့တယ်ဆိုတာကို ရှေ့က ရေးခဲ့ပြီးဖြစ် တဲ့စာစုများမှာ ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်ပါတယ်။
    ဆရာတော်ကြီးကိုယ်တော်တိုင်လည်းပင် ဆက်စပ်၊တွေးခေါ်၊ မျှော်မြင်ပြီး အဖြေရှာရတဲ့ အိပ်မက်ပေါင်းများစွာနဲ့ ကြုံဆုံခဲ့ရကြောင်း ဆရာတော်ကြီးရေးတဲ့ စာအုပ်များမှာ တွေ့ရှိနိုင်ပါတယ်။
    အဲဒီထဲက တချို့ကို ထုတ်နှုတ်ပြချင်ပါတယ်။
    'တနေ့ အိပ်မက်ရ၏။ ' အခင်းကပျက်၊ အဆက်ကကွာ၊ ယိုအိမ်သာကြီး၊ နံလိုက်တဲ့ချီး' ဟူ၏။
    အပြည့်အစုံမှာ ငါသည် အိမ်သာတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ အညစ်အကြေးများ စွန့်ထုတ်၏။ ထိုစဉ် ငါနင်းထားသော နင်းကြမ်းခေါ် ကြမ်းပြင်ထက်သို့ အိမ်သာတွင်းရှိ မစင်ပုပ်များ ထိုးထွက်၍ တက်လာကြကုန်၏။ နင်းထားရာ ကြမ်းပြင်ကြည့်ပြန်ပါသော်ကော ရိုက်ထားသော သံချက်များ ပြုတ်ထွက်ကာ ကြမ်းခင်းများလည်း ကွာလျက်သာ ရှိကြကုန်၏။ ကြမ်းခင်းပေါ်သို့ လှိမ့်တက်လာကြသော အိမ်သာတွင်းရှိ မစင်တို့၏ အနံ့အသက်များကလည်း ငါ့နှာခေါင်းဝသို့ ထောင်းထောင်းထ မခံနိုင်ပြီ။
    သို့ကြောင့် သည်အိမ်သာကြီး၏ဖြစ်အင်ကို သက်ဆိုင်ရာတို့ သိစိမ့်သောငှာ ကြေးမုံသတင်းစာ၏ လူထုအော်သံအခန်းမှ အော်မဟဲ့ဆိုကာ ငါက ကဗျာစီသောဟူ၏။
    အိပ်မက်စဉ်ပြီးသည်နှင့် နိုးလာ၏။ ဘာပါလိ့မ် ဆင်ခြင်ကြည့်၏။
    ပြီးခဲ့သောနှစ် ပြာသိုလဆန်းလောက်မှပြုလုပ်ခဲ့သော ၄၅ ရက်အဓိဋ္ဌာန်၏ လမ်းခင်းသည် ယခု ပျက်လျက်ရှိသည်ကိုလည်း မြင်မိ၏။ အဆက်ကွာ နေသည်ကိုလည်း ငြင်းမရဖြစ်နေ၏။ တဏှာ၊ မာန၊ ဒိဋ္ဌိများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အနံ့အသက်များလည်း မကင်းသေးသည်ကိုလည်း သတိရ၏။
    'ဒါ ငါ့အားအဓိဋ္ဌာန်ဝင်ရန် နှိုးဆော်သည်ထင်၏'ဟူ၍ တွေးမိ၏။
    (ဘဝကန္တရသင်္ကေတကထာ-စာ၁၄၁-၁၄၂)
    '၃ ရက်မြောက်ခန့်နေ့၏ ညတွင်ကား အိပ်မက်ဆန်းမြင်မက်၏။
    ငါ့ခြံဝင်းထဲမှပင် အစ ချဉ်ပေါင်နှစ်ပင် မြေမှပေါက်ကာ ယှဉ်လျက်က ထွက်ပြူလာ၏။ ခဏချင်းကြီးပြင်းလာပြီး တစ်ပင့်တစ်ပင် လိမ်တက်ကြကာ မြွေကြီးနှစ်ကောင်ဖြစ်သွားကြ၏။
    ထိုမြွေနှစ်ကောင်မှာ စည်းဝင်း(ဒုတ်ခြစ်၍သားထားသောစည်းဝိုင်း)၏ အတွင်းမှနေ စိုက်ထားသော ဒုတ်ပေါ်တက်ကာ ငါတို့ကို ပေါက်သတ်ရန် မာန်ဖီနေကြ၏။
    ငါတို့သည်ကား စည်းအပြင်ဘက် ရုတ်တရက်ခုန်ထွက်လိုက်ပြီးသား ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုမြွေနှစ်ကောင်၏ အပေါက်မခံမိရ မြင်မက်၏။
    စည်းကဘာ၊ ချဉ်ပေါင်ကား ဘာ၊ မြွေနှစ်ကောင်ကား ဘယ်ဟာ။
    ထိုကာလကား ငါတို့အမသည် ဇနီးသည်က စာ(သံကြိုး)ဖြင့် လှမ်းအကြောင်းကြားသဖြင့် လိုက်လာသောအချိန်ဖြစ်၏။ သတင်းစကား တစွန်းတစအားဖြင့် နောင်ကြားသိရသည်မှာ -
    အစ်မတို့၏ မောင်တော့ ထမင်းလုံးဝမစားတော့ဘဲ ပဲဆံချည်း ရေစိမ်စား နေပါသည်။
    တော်ကြာ သေသွားခဲ့သော် ကျွန်မလက်ထဲမှာ သေသဖြင့် ကျွန်မတာဝန် ဖြစ်နေပါမည်။ သို့ပါ၍ ကိုယ့်မောင်ကိုယ် လာရောက်ထိန်းသိမ်းရန် ဟူ၏။
    အထက်ပါအကြောင်းကြားစာအရ အစ်မရောက်လာရသည်ဟု နောက်မှသာ သိရ၏။ ယခုလက်ငင်းကား လုပ်လိုသည် တရားအလုပ်ကိုလည်း လုပ်ပါ၊ အတူနေဇနီးသည်လည်း စိတ်ချမ်းသာရန် ၎င်းတို့နှင့်လည်း အလှမ်းမကွာရန် ရွှေဘိုသို့ ပြန်လိုက်ခဲ့ရန် ဟူသတည်း။
    တန်တော့၊မြွေနှစ်ကောင်ကား သည်သမီးယောင်းမနှစ်ဦးသာ ဖြစ်ရမည်။ စည်းဝင်းကား အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စရပ်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ချဉ်ပေါင်ကား အတွင်း မချိုသော သဘောကိုဆောင်သည်ဟူ၍ အဓိပ္ပါယ်ကောက်ရမည်။'
(ဘဝကန္တရသင်္ကေတကထာ-စာ ၁၇၉)
    ဒါတွေကတော့ မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီး အိပ်မက်ကို အဓိပ္ပါယ် ကောက်ယူပုံ၊ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုပုံများပဲဖြစ်ပြီး အဲဒီအိပ်မက်များဟာ ပုတီးကျင့်စဉ်များကို တစိုက်မတ်မတ်ကျင့်နေချိန်မှာ မက်ခဲ့တဲ့အိပ်မက်များလည်းဖြစ်ပါတယ်။
    အိပ်မက်ကို ဆရာတော်ကြီးက ဒီလိုလည်း ညွှန်းဆိုခဲ့ပါသေးတယ်။
    ' စစ်ရေးကိစ္စ၌ မိမိတိုပအချင်းချင်းသာ နားလည်စေပြီး တစ်ဖက်ရန်သူ့ နား မပေါက်ကြားနိုင်ရန် စကားဝှက်ကိုသာ သုံးလေ့ရှိ၏။ မိမိတို့စစ်ရေးကိစ္စ စစ်အမှုထမ်းမှတစ်ပါး အရပ်သားများ မသိနိုင်စေရန်လည်း ယင်းစကားဝှက်ကိုသာ သုံးလေ့ရှိတတ်၏။
    ဤ ငါတို့၏ သမထလမ်းစဉ်၌လည်း တစ်ဖက်၏ အဖျက်အမှောင့်တို့ မသိနိုင်စေရန်၊ မိမိတို့ သာဝကအတွေးအခေါ် ဉာဏ်ပညာများ အပါးဝစေရန် ပညာစကားများသာသုံး၍ အိပ်မက်ဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အာရုံအိပ်မက်ဖြင့် သော်လည်းကောင်း၊ အမြင်အကြားအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း ပေးတတ်ကြ၏။
  ဤ၌ အမြင်အကြားကား နတ်မျက်စိ၊ နတ်နားခေါ် အဘိညာဉ်ကိစ္စလည်း မဟုတ်၊ သမာဓိရင့်သန်လေသဖြင့် ပေါ်ပေါက်လာတတ်သော ဉာဉ်စရိုက်ခေါ် အမြင်အကြားမျိုးလည်း မဟုတ်ခဲ့။
    စင်စစ် မိမိတို့နှင့် ပဋ္ဌာန်းဆက်ကျရာ အဘိဉာဏ်ရ ဝိဇ္ဇာတို့၏ အညိဉာဏ် ကိစ္စအကူဖြင့် မြင်ရ၊ ကြားရသည်လည်း ရှိ၏။
    မိမိထွက်ခဲ့ရာ သိုက်တွင်းမှ သိုက်ဘိုးတော်၊ သိုက်ချုပ်ကြီးများ၏ ကမ္မဇိဒ္ဓိ (ကံကြောင့် သဘာဝအတိုင်းရရှိနေကြသော) အကူဖြင့် မြင်ခွင့်ရ၊ ကြားခွင့် လည်းရှိ၏။ ဤနှစ်မျိုးမှတစ်ပါး အခြားမရှိ။
    ဂိုဏ်းပညာခေါ် သမထလမ်းလိုက်သူတို့၏ သက်သတ်လွတ် စားသုံးခြင်းကိစ္စသည် သိုက်၏ အကူရရန်၊ သိုက်စီးတို့ပူးသာကပ်သာရန်၊ သိုက်စီးတို့ နာမ်ချဉ်းခြင်း ခေါ် မိမိ၏ မနောတွင်းသို့ စီးနင်းခွင့်ရရန် ဝမ်းတွင်းသန့် ရှင်းရေးလုပ်ပေးခြင်းမျှသာတည်း။
    ထိုသို့ စကားဝှက်သုံး၍ အိပ်မက်ပေးခြင်း စသည်တို့ဖြင့် ညွှန်ချက်ပေးရာ၌ အပေးခံရသူ ပါးရည်နပ်ရည်ရှိမှသာ ကွက်တိဖြစ်နိုင်၏။ မရှိသော် တေ့လွဲတည်း'
    (ဘဝကန္တရသင်္ကေတကထာ-စာ ၂ဝဝ)
    ကျေးဇူးတော်ရှင် မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးရဲ့ ဘဝထိုထိုဟာ အံ့သြ ဖွယ်ကြောင်းချင်းရာတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ ဆရာတော်ကြီးရဲ့ ဘဝခရီးဟာ အကောင်းထက်အဆိုး၊ အနုထက်အကြမ်း၊ ပန်းထက်ဆူး ..ဆိုသလို လောကဓံလေထန်လှိုင်းကြမ်းတွေသာ များခဲ့တာကိုလည်း တွေ့နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီ လေထန်လှိုင်းကြမ်းခရီးစခန်းကြောင့်ပဲ ဆရာတော်ကြီးရဲ့ ပြည့်ဝတဲ့ နှလုံးရည်ဟာ ထင်သာမြင်သာရှိခဲ့ပြီး ရှိခိုးဦးခိုက်မဝဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ အခု ဒီစာစုမှာ ပါဝင်တဲ့ အကြောင်းအချက်များဟာ ဆရာတော်ကြီးရဲ့ အိပ်မက်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဖွင့်ဆိုရည်ညွှန်းချက်များသာဖြစ်ပါတယ်။ သာသနာခရီးလမ်းပေါ် လျှောက်လှမ်းနေကြသူများအားလုံးလည်း သာသနာပြုခရီးလမ်းမှာ ပါးရည်နပ်ရည်ရှိရှိ၊ အတွေးအခေါ် ဉာဏ်ပညာများ အပါးဝဝဖြင့် လျှောက်လှမ်း နိုင်ကြပါစေ။

၃ဝ-၁ဝ-၂ဝ၁၉
ရည်ညွှန်းကိုးကား/-
၁။    ဘဝကန္တရသင်္ကေတကထာ (၂ဝ၁၂)