■ မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ဘုရားကြီး၏
စာပေ၌တွေ့ရသော အယူအဆထူးများ(၃)
❝တစ်ယောက်ကပျက် တစ်ရာဆက် မျိုးဖျက်ရောဂါကြီးပေလိမ့်❞
(၁)ကျေးဇူးတော်ရှင် မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးရဲ့ ထူခြားလှတဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာတော်တွေထဲမှာ ' အမျိုး ဘာသာ သာသနာကို ကာကွယ်စောင့် ရှောက်ခြင်း'ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာကလည်း တစ်ခုအပါဝင်ဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာတော်ကြီးဟာ တောရပ်မှီ တရားရှာမှီးတဲ့ ရဟန်းတော်ပီပီ စာပေများနဲ့ အမျိုး ဘာသာ သာသနာတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တော်မူခဲ့ပါတယ်။ ၂ဝဝဝ ပြည့်နှစ် နိုဝင်ဘာလကထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ 'ကဗျာဘဏ်တိုက်'စာအုပ်ရဲ့ မျက်နှာဖုံးမှာပင်လျှင် 'အမျိုး၊ ဘာသာနှင့် သာသနာတော်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တတ် ဖို့' လို့ ရည်ညွှန်းရေးသားခဲ့တာကိုတွေ့ရပါတယ်။
ဆရာတော်ကြီးရေးသားခဲ့တဲ့ ကျမ်းစာအုပ်များမှာလည်း အမျိုး ဘာသာ သာသနာအရေး မျှော်တွေးလျက်က ရေးသားစီရင်ခဲ့တဲ့ ကျမ်းစာအုပ်များပါရှိတာကိုတွေ့ရပါတယ်။ အဲဒီစာအုပ်တွေကတော့ ၂ဝ၁၄ ခုနှစ်မှာ ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ 'သွေးကပြောတဲ့ ဘာသာစကား(လောဟိုပ္ပတ္တိ ဝါဒကထာ)'၊ ၂ဝ၁၅ ခုနှစ်မှာ ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ 'အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အလားအလာများ(အနာဂတ ဂမနာဂမ ကထာ)'၊ ၂ဝ၁၈ ခုနှစ်မှာ ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ 'အမျိုး ဘာသာ သာသနာကို ဘယ်လို ကာကွယ်ကြမည်နည်း (သမ္မောဒနိယ ကထာ)' ဆိုတဲ့ စာအုပ်တွေပဲဖြစ်ပါတယ်။
ဆရာတော်ကြီးဟာ စာကဗျာများမှာ အမျိုး ဘာသာ သာသနာအကြောင်းအရာများကို ရေးသား ခဲ့သလိုပဲ မဟာမြိုင်တောကြီးအတွင်း သီတင်းသုံးနေထိုင်စဉ်အတွင်းမှာလည်း လာရောက်ဖူးမြော်ကြသူများကို အလျဉ်းသင့်သလို တရားတော်များ ချီးမြှင့်ရာ မှာ အမျိုး ဘာသာ သာသနာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်တတ်ဖို့ တရားတော် များ ဟောကြားခဲ့တာကိုတွေ့ရပါတယ်။
၂ဝ၁ဝ ခုနှစ် မတ်လ ၂၈ ရက်နေ့မှာ ရွှေဘိုမြို့က ဒကာ၊ ဒကာများကို ဟောကြားခဲ့တဲ့ တရားတော်မှာ အမျိုး ဘာသာ သာသနာအရေး မျှော်တွေး လျှက်က ဆုံးမဟောကြားတော်မူခဲ့တာကို ဗီဒီယိုဖိုင်များကတစ်ဆင့် နာကြား ခဲ့ရဖူးပါတယ်။ ဆရာမောင်သွေးချွန် ရေးသားပူဇော်ခဲ့တဲ့ 'မဟာမြိုင်တောကြီး မှာ ဟောတော်မူသောတရားများ'စာအုပ်မှာလည်း အဲဒီတရားတော်ကို 'ကမ္ဘာ့ ရွာကြီးထဲမှာ အမျိုး ဘာသာ သာသနာ'ဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ မှတ်တမ်းတင်ထားတာကိုတွေ့ရပါတယ်။
(၂)
ကျေးဇူးတော်ရှင် မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးက 'ဒီနေ့ခေတ်ကတော့ဗျာ၊ ဓလေ့တွေရောကုန်ပြီ။ အင်တာနက်ခေတ်ဆိုတာကိုးဗျ၊ ကမ္ဘာကြီးကလည်းရွာဖြစ် သွားပြီတဲ့၊ ကမ္ဘာ့ရွာဆိုတာကိုး၊ ကမ္ဘာရွာကြီးထဲ အရှေ့ အနောက် ဓလေ့တွေရော ကုန်ပြီ။ ဟိုက ထိုင်ရာမထ လွှတ်လိုက်တဲ့ ဓလေ့ဆန်းတွေက တန်းခနဲရောက် လာတာ၊ ဒီလိုခေတ်ကြီးထဲမှာ တို့လူဖြစ်ရမှာ၊ ငယ်သူတွေ သတိထားရတော့မယ်။ ဓလေ့ချင်း လူမျိုးချင်း အရောခံရတော့မယ်နော်။ ဘာသာချင်းပါအနှောခံရတော့မယ်။ သတိကြီးကြီးထားပြီး နေကြရတော့မယ်။
တို့ ရဟန်းဖြစ်စက ရွှေဘိုဝေဠုဝန် ကျောင်းမှာနေခဲ့တာကိုး။ အဲဒီမှာ လှူကြတန်းကြတဲ့ ဆွမ်းဟင်းတွေကို 'ဟင်းလေးအိုးကြီး'ဆိုပြီး ဟင်းပေါင်းလုပ် လိုက်ပါရောဗျ။ ကြက်ဝက်ငါး သရက်ချဉ်စသည်ဖြင့် အကုန်ရောထား ပေါင်း ထားလိုက်တာ၊ ကြက်ကလည်း ကြက်အရသာမထွက်တော့ဘူး၊ ဝက်လည်း ဒီလိုပဲ၊ ငါးလည်းအတူတူပဲ၊ ဘူးသီး၊ ဖရုံသီးတွေလည်း မထူးတော့ဘူး၊ ဟင်းလေးအိုးကြီးထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်အရသာ သီးခြားအရသာရယ်လို့ ရှာမတွေ့တော့ဘူး။ အားလုံးရောကုန်ပြီ။
ဒီဟင်းလေးအိုးကြီးထဲမှာ ကြက်လည်း အရသာပျက် မကောင်းတော့ဘူး၊ ဝက်လည်း ဝက်အရသာပျက်မကောင်းတော့ဘူး။ အဲဒီတော့ ဟင်းလေးအိုး ကြီးထဲက 'အသား' မဖြစ်ကြစေနဲ့။ ဖြစ်ခြင်းဖြစ်ရင် 'ဆား'ပဲဖြစ်ကြပါစေ။ ကြက်ဝက်ဆိုတဲ့ အသားတွေ အရသာပျက်ပေမယ့် ဆားကတော့အရသာ မပျက်ဘူး။ ဆားက သူ့သတ္တိကို မစွန့်ဘူး။ ကြက်ဝက်ငါးဘူး ဖရုံသခွားတွေ ပေါင်းလိုက်ရောလိုက်တာနဲ့ အရသာပျက်သွားပေမယ့် ဆားကတော့ ငန်တဲ့အရသာ မပျက်ဘူးနော်။
အဲဒီတော့ ဒီနေ့ ကမ္ဘာ့ရွာကြီးဆိုပြီး ဓလေ့ပေါင်းစုံ ရောမွှေခံနေရချိန်မှာ ကိုယ့်လူမျိုးရဲ့ ဓလေ့၊ ကိုယ့်လူမျိုးရဲ့ သာသာ သာသနာဓလေ့ထုံးတမ်းစဉ်လာ ကောင်းတွေကို မစွန့်ကြပါနဲ့၊ အသားလို မကျင့်နဲ့ ဆားလိုကျင့်ရမယ့် အချိန်ပါ။ ကိုယ့်လူမျိုးရဲ့ သတ္တိကိုမစွန့်ပါနဲ့' (မောင်သွေးချွန်၊ မဟာမြိုင်တောကြီးမှာ ဟောတော်မူသော တရားများ၊ စာ-၆၅၊၆၆) လို့ ဆုံးမသြဝါဒပေးခဲ့တာကို လေးစား မြတ်နိုးစွာ နာကြားခဲ့ရဖူးပါတယ်။
(၃)
ကျေးဇူးတော်ရှင် မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးဟာ ဝေါဟာရများကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုတဲ့ ကျမ်းစာများကိုလည်းရေးသားတော်မူခဲ့ပါတယ်။ မျက်နှာဖုံး များကိုခွာချခြင်း၊ ဉာဏဒဿနကထာ၊ ဝေါဟာရနှင့်ဓမ္မအမြင်၊ တောသွား တစ်ဦး၏တောလားမှတ်စုများ ... စတဲ့စာအုပ်များဟာ စကားလုံးများ၊ ဝေါဟာရများကို ဓမ္မအမြင်နဲ့ရှုမြင်သုံးသပ် ဖွင့်ဆိုရေးသားတော်မူတဲ့ ကျမ်းစာအုပ်များပဲဖြစ်ပါတယ်။
၂ဝဝ၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလက ဒုတိယအကြိမ် ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ 'ဉာဏဒဿန ကထာ'စာအုပ်မှာ 'အမျိုး ဘာသာ'ဆိုတဲ့စကားလုံးကို အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုရှင်းပြတော်မူတဲ့ စာတစ်ပုဒ်ပါဝင်ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ 'မြန်မာနီးရှားနိုင်ငံ'ဆိုတဲ့ ထူးခြားတဲ့အသုံးတစ်ခုပါဝင်နေပြီး အဲဒီအသုံးဟာ ၂ဝ၁၇ ဧပြီလ ပထမပတ်မှာ ဆောင်းပါးရှင် Giulio Meotti ရေးသားခဲ့ပြီး လူအများစိတ်ဝင်တစားဖြစ်ကြတဲ့ 'လန်ဒန်နစ္စတန်'ဆိုတဲ့ စကားလုံးထက် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာ စောတာကိုလည်း သတိထားမိပါတယ်။
မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးဟာ ၂ဝဝ၃ ခုနှစ် ဇွန်လက တတိယအကြိမ် ထုတ်ဝေခဲ့တဲ့ 'ကဝိဗ္ဓနကထာ' ဆိုတဲ့စာအုပ်မှလည်းပဲ အမျိုး ဘာသာ သာသနာ ကာကွယ်ရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ စာ၊ ကဗျာများကို ရေးဖွဲ့တော်မူခဲ့တာကို တွေ့ရ ပါတယ်။ 'ကဝိဗ္ဓနကထာ' စာအုပ်ထဲက ထိုမှနောက်သော ကဗျာကို အခုလို တွေ့ရပါတယ်။
'■ ထိုမှနောက်သော်
မျိုးဖျက်ခံထား သင့်ရင်ဖွား သင့်အားတော်လှန်မည်။
သင့်အိမ်ကနေ သင့်တိုင်းပြည် ခွဲဝေစိတ်ပိုင်း တောင်းပေလိမ့်။
မျိုးဘာသာရော တိုင်းပြည်ရော သဘောသူ့တိုင်း ထားရလိမ့်။
တစ်ယောက်ကပျက် တစ်ရာဆက် မျိုးဖျက်ရောဂါကြီးပေလိမ့်။
နက်ဖြန်မရွေ့ သည်ယနေ့ ဓလေ့မျိုးနွယ် ကွယ်ပလိမ့်။' (ကဝိဗန္ဓနကထာ၊ စာ-၁၄၉)
အဲဒီလို စာကဗျာများ ရေးသားတော်မူခဲ့တဲ့ မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးက အမျိုး ဘာသာကိုလည်း ယခုလိုဖွင့်ဆိုပါတယ်။
'■ အမျိုး ဘာသာ
အမျိုးသည် ဇာတ်တူတို့အချင်းချင်း ပေါင်းသင်းမိတ်ဖက်မိရာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော မျိုးဆက်တစ်မျိုးပင်ဖြစ်ချေ၏။
ဘာသာသည်လည်း အမြင်တူ၊ အကျင့်တူတို့ စုစည်းမိရာမှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဝါဒရေးရာသစ် တစ်မျိုးပင်ဖြစ်ချေ၏။
ထိုအမျိုး၊ ထိုဘာသာသည် အမျိုးစောင့်မင်း၊ ဓမ္မဝါဒီမင်းတို့ စိုးမိုးအုပ်ချုပ် မင်းလုပ်သောကာလမျိုး၌ ထွန်းကားတတ်ပြီး
အကယ်တိတိ ... မျိုးမခင်တွယ်၊ ဘာသာကို ပစ်ပယ်တတ်သော အဓမ္မ ရာဇမင်းတို့ ကြီးစိုးသောကာလမျိုး၌ တိမ်ကောတတ်ချေ၏။ မှိန်တစ်ခါ လင်းတစ်လှည့်နှင့်လည်း အားမကုန်သေးက ရှိနေတတ်သေး၏။
ယနေ့ ငါတို့တိုင်းပြည်၌ တက်လာသမျှ မင်းတို့သည် အမျိုးနှင့် ဘာသာ ကို ချစ်မြတ်နိုးကြသည်။
ကမ္ဘာကြီး တိုးလျှိုပေါက်အောင် ဘာသာစကားဖြင့် သိမ်းသွင်းရာ၌လည်းကောင်း၊
ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံ ညှပ်ဖက်၍လည်းကောင်း၊
ရောနှောအမွှေအ နှောက်ခံခဲ့ရသော ဤခေတ်မျိုးကြီးထဲ၌ မင်းတစ်ဦးတည်းဖြင့်လည်း မလုံလောက်တန်ရာပြီ။ ဝံသာနုရက္ခိတတရားလက်ကိုင်ထားသော တစ်ဦးကောင်း တစ်ယောက်ကောင်းမျှဖြင့်လည်း မလုံလောက်တန်ရာပြီ။
အမျိုးသားတိုင်း တာဝန်ရှိ၍ အမျိုးသမီးတိုင်း စောင့်စည်းနိုင်ပါမှ တန်ရုံ ကျနိုင်သော အချိန်မျိုးပင် ဖြစ်ချေ၏။
စာသင်ကျောင်းတိုက်၌ လူမျိုးစုံအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဘာသာစုံအား ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဖိုမစုံအားဖြင့်လည်းကောင်း ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ်ပြွတ်သိပ်ကာ ရောမွှေလျက်က လက်သွက်သူဖျက်စတမ်း ဝိုင်းထားချိန် ..၊
မိဘတို့ဘက်က မိမိတို့သားသမီးအရွယ်ရောက်သော်မှ အရိပ်အကဲမကြည့် ဘာသာသိဘာသာနေမှု ဥပေက္ခာပြုထားချိန် ...၊
ထိုမိဘတို့ အရွယ်ရောက်သားသမီးများအား ဝတ္တရားအရ ထိမ်းမြားပေးရန် သင့်တော်သူကို ရှာဖွေပေးခြင်းကိစ္စ မပြုလုပ်တော့သည့်အချိန် ...၊
သားသမီးတို့ အတုမြင် အတတ်သင်စရာတွေ မိမိရှေ့တွေ့ရဖန်များလာ၍ အရွယ်မရောက်မီကပင် ကာမသွေးသောင်းကြမ်းထကြွချိန် ...၊
ထိုအချိန်မျိုးဝယ် သည့်အတိုင်းချည်းသာ မိမိနှင့်မဆိုင်သလို၊ သူတို့နှင့် မပတ်သက်သလို သဘောထားကာ လက်ပိုက်ကြည့်နေမည်ဆိုလျှင် တနေ့နေ့ 'မြန်မာနီးရှားနိုင်ငံ'ပေါ်ပေါက်လာမည်မှာ မုချတည်း။
မြန်မာပြည်သည် မိမိနှင့်နီးစပ်ပါလျက်က မြန်မာစစ်ရှားပါးပြီး ကပြားမျိုး တိုးပွားလာတော့မည်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ ကပြားဘာသာ ထွန်းကား လာမည်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း 'မြန်မာနီးရှားနိုင်ငံ'သည် မလွဲမသွေ ပင် ပေါ်ပေါက်လာချေမည်။
ယနေ့ မျိုးချစ်လူငယ်များ အမျိုး ဘာသာ ကာကွယ်ရေးအသင်းများ ဖွဲ့ စည်းကာ မြို့တိုင်းရွာတိုင်းအကာအကွယ်မသေးသော် ...၊
အမျိုး ဘာသာကို ချစ်မြတ်နိုးသော အသင်းအဖွဲ့တိုင်းမှ ထိုကာကွယ်ရေး မျိုး မကြိုးစားဘဲ သမားရိုးကျ ခရီးသွားနေသော် ...၊
အမျိုး ဘာသာကို မတိမ်ကောစေလိုသော မင်းတို့က ဥပဒေအာဏာတို့ ဖြင့် ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ရေး ဇောက်မချသော် ...၊
လက်ရှိသည် လက်မဲ့ဖြစ်ပြီး၊ မြေရှင်ဘဝမှ မြေငှားဘဝသို့ လှလှကြီးရောက်မှာ သေချာပြီတည်း။'
(ဉာဏဒဿနကထာ၊စာ ၄၃-၄၅)
ကျေးဇူးတော်ရှင် မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးရဲ့ စာပေတွေကို ဖတ်မှတ် ကြည်ညိုတဲ့အခါမှာ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုတွေနဲ့ သိမ်မွေ့နက်နဲမှုများစွာရှိတာကို တွေ့ရပါတယ်။ အခုဒီစာစုမှာဖော်ပြထားတ 'အမျိုး ဘာသာ'ဆိုတဲ့ဖွင့်ဆိုချက်သည် ပင်လျှင် မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ကြီးရေးသားတဲ့ စာပေ၌တွေ့ရသော အယူအဆထူးတစ်ခုဟု မှတ်ယူယုံကြည်ပါကြောင်း ...။
ငြိမ်းချမ်းသာ
စာပြီးရက်စွဲ/- ၂၅-၁-၂ဝ၂ဝ
#NyeinChanTha,#Thuwannashan
ရည်ညွှန်းကိုးကား/-
၁။ ကဝိဗန္ဓနကထာ
၂။ ဉာဏဒဿနကထာ
၃။ မဟာမြိုင်တောကြီးမှာ ဟောတော်မူသော တရားများ၊ မောင်သွေးချွန်
No comments:
Post a Comment